Ressamlıktan gazeteciliğe: Sevinç Toprak

Sevinç Toprak, Diyarbakır’da 8 Haziran’da konutuna yapılan baskınla gözaltına alınan ve çıkartıldığı mahkemede tutuklanan 16 gazeteciden biriydi. Toprak, gazeteciliğe iki yıl evvel başlamıştı. Hayatının büyük bir kısmını kültür sanat alanında yaptığı çalışmalarla geçirdi. Toprak’a bugüne kadar en büyük dayanağı ise annesi Vefa Toprak verdi.

SUR DUVARLARINA SANATI ÇİZDİ…

35 yaşındaki Sevinç Toprak, Mersin Üniversitesi Fotoğraf Kısmı’ndan mezun oldu. Daha sonra bu alanda yüksek lisans eğitimini tamamladı. Yaptığı fotoğraflar birçok stantta yer aldı. İki yıl evvel gazeteciliğe başlayan Toprak, Pel Yapım’da kültür sanat programları hazırlayıp sundu.

Toprak, 2015’te Diyarbakır’ın Sur ilçesinde uzun müddetli sokağa çıkma yasaklarının yaşandığı devrin akabinde bir karar aldı. Toprak, toplumsal cinsiyet eşitliğine vurgu yapmak, buna dair bir farkındalık oluşturmak için Sur sokaklarını boyamaya karar verdi. Sur’da duvarlara yaptığı çizimleri iki yıl evvel Sivil Sayfalar’a şöyle anlatmıştı: “Biz çalışırken sokaklardan yüzlerce insan geçti ve birden fazla tebessümle bizi izledi. Ben o tebessümleri gördüğümde bayan, erkek, yaşlı, genç insanların bu işi önemsediğini ve bir nevi terapi vazifesi gördüğünü fark ettim. Sanatın güzelleştirici istikameti benim nezdimde bir sefer daha mana kazandı. Sur’daki insanların travmalarını güzelleştirmede bir nebze bile olsa katkı sağlayacaksa sanatkarlar olarak üzerimize düşeni yapmalı, bunun sorumluluğunu almalıyız diye düşünüyorum…”

Resimlerinde Kürt bayanlarının yaşadığı şiddeti, cezaevlerindeki hukuksuzlukları anlatıyordu…

GAZETECİLİĞE GİDEN YOL…

Toprak’ın duvar fotoğraflarıyla girdiği yolda sonraki durağı gazetecilik oldu. İki yıl evvel annesine gelerek bir teklif aldığını ve gazeteciliğe başlamak istediğini söyledi. Annesi de takviye verince gazetecilik serüveni başlamış oldu. Yakın etrafının ve annesi Vefa Toprak’ın anlatımına nazaran yeni işinde hiç zorlanmadı zira yeniden fotoğraflarında olduğu üzere memleketinin gerçeklerini, bayanların çabalarını anlatıyordu.

‘GAZETECİLİK HOŞ ŞEYDİR…’

Anne Toprak kızı, “Ben gazeteci olmak istiyorum” dediğinde kendisine, “Gazetecilik hoş şeydir. Kendi memleketini, sanatını kaleme al dedim” dediğini aktarıyor. Kızına daima takviye verdiğini ve vermeye devam edeceğini anlatıyor.

Tutuklamalara reaksiyon gösteren Toprak, kızının günlerdir cezaevinde olmasına gönlünün razı olmadığını söylüyor: “Benim kızım çok uygun niyetli, merhametli ve etrafında sevilen biri. Tutuklandığında herkes çok üzüldü, çok kişi arayıp geçmiş olsun dileklerinde bulundu. Kızım makûs bir şey yapmadı. Onunla gurur duyuyorum. Gazeteciliğiyle, karakteriyle, insanlığıyla gurur duyuyorum… Bugüne kadar bir defa olsun ‘gazeteciliği bırakacağım’ demedi. Konutuna baskın yapanlar kızımı ve telefonunu alıp gittiler. Meskende hiçbir şey yoktu. Onu gözaltına almaya gelenlere nedenini sorduğumda hiçbir şey diyemediler. Zira kızımın ve arkadaşlarının tek bir cürmü bile yok. Bir gazetecinin ne hatası olabilir. Onlar özgür basını savunuyor. Merhamet sahibi, adalet sahibi herkes gazetecilere sahip çıksın, ses çıkartsın. Özgür basına müdahale etmesinler, bıraksınlar çocuklarımızı…”